تبلیغات
خبرنامه پیام رهیابان - متن كامل بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع مردم اسفراین‌
 
خبرنامه پیام رهیابان
با ولایت زنده ایم تا زنده ایم پاینده ایم (( مرگ بر ضد ولایت فقیه ))
درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : احمد سراجیان
مطالب اخیر
نویسندگان
نظرسنجی
این وبلاگ چقدر مورد پسند شما قرار گرفته است ؟






متن كامل بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع مردم اسفراین‌

تهران - حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در چهارمین روز از سفر به استان خراسان شمالی امروز (شنبه) با حضور در شهرستان دارالقرآن، اسفراین، در جمع ده‌ها هزار نفر از مردم این شهر بیاناتی را ایراد فرمودند.

متن كامل بیانات رهبر معظم انقلاب در اجتماع مردم اسفراین‌


به گزارش ایرنا از پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، متن كامل بیانات رهبر معظم انقلاب به شرح ذیل است:

بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم‌

الحمدلله ربّ‌العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابی‌القاسم المصطفی محمّد و علی ءاله الأطیبین الأطهرین المنتجبین الهداة المهدیّین المعصومین المكرّمین سیّما بقیّةالله فی الأرضین.

بسیار خرسندم كه این توفیق به دست آمد كه با شما مردم عزیزِ شهر كهن اسفراین در این سفر دیدار و ملاقات كنم. اصل مسئله، دیدار با شما مردم و اظهار ارادت و اخلاص به شما و قدردانی و تشكر از حضور گرم و پرشور شما در طول سال‌های انقلاب است.

البته این سفرها باید به حول و قوه‌ی الهی بتواند برخی مشكلات عمده‌ی این مناطق را با همت مسئولان برطرف كند. مشكلات وجود دارد؛ به توفیق الهی، همت و اراده‌ی اصلاح هم وجود دارد؛ ظرفیت پیشرفت و اصلاح هم بحمدالله موجود است.

آنچه كه در مورد این شهر تاریخی و كهن، خوب است كه در ذهن ما، بخصوص در ذهن جوان‌های عزیز این شهر باشد، این است كه این شهر در طول تاریخ، خاستگاه بزرگان علمی، فرهنگی و سیاسیِ متعددی بوده است. در طول تاریخ، ادبا و شعرا و فقها و صاحبان تفكر و اندیشه از این شهر برخاسته‌اند و نام 'اسفراینی' در میان بزرگان تاریخ ما، نام مكرری است.

امروز هم شهر اسفراین با استعداد طبیعی و انسانیِ خود می‌تواند خاستگاه بزرگان و اندیشمندانی باشد كه كشور به آنها افتخار كند و آینده‌ی كشور در دست تدبیر و اندیشه و تفكر آنها قرار گیرد.

شما جوانان عزیز این شهر - پسران و دختران - در هر بخشی مشغول كار یا تحصیل هستید، باید به این آینده نگاه كنید، به آن امید بورزید و با این ذخیره‌ی انسانی و با این میراث كهن، این آینده، آینده‌ی ممكنی برای این شهر است.

مردم شهرستان اسفراین به نجابت و رشادت شناخته شده‌اند. امروز این افتخار دیگری است كه این شهر، مهد پرورش قرآنیان محسوب می‌شود. جلسات قرآن، آموزش قرآن، گسترش اندیشه‌ی قرآنی به بركت جلسات قرآن در این شهر، موجب شده است كه اینجا را خود مردمِ این شهر، «دارالقرآن» بنامند؛ این هم افتخار بزرگی است.

البته اسفراینِ امروز با اسفراینِ قبل از انقلاب قابل مقایسه نیست. من در دوران پیش از انقلاب، یك توقف كوتاهی در شهر شما داشته‌ام. سال 1347 در این منطقه‌ی 'دهنه‌ی اوجاق' زلزله شد.

ما از مشهد آمدیم دهنه‌ی اوجاق، كه به خاطر زلزله به مردم امداد كنیم؛ در كنار آن، به اسفراین آمدیم. اسفراین، آن روز یك ده بزرگ بود؛ از جهات گوناگون، با امروز قابل مقایسه نبود؛ با این‌كه استعداد طبیعی در این شهرستان، آن روز هم مثل امروز موجود بود. این منطقه‌ی مستعد كشاورزی، این آب فراوان، این دشت حاصلخیز در دامنه‌ی كوه‌های بلند «شاه جهان»، این دامداری گسترده‌ای كه استعداد آن در این منطقه معروف است؛ نه فقط در خود اسفراین، كه در منطقه‌ی حول و حوش اسفراین، از بجنورد تا سبزوار - حتی در ضرب‌المثل‌های عامیانه، كه یقیناً در ذهن بسیاری از شما هم هست، اسم روغن كوهِ شاه جهان آمده است - آن روز در اختیار یك تعداد معدودی از وابستگان به دربار و دستگاه‌های سلطنتی بود؛ مردم هم چه در روستاها، چه در شهر، در وضعیت اسفباری به سر می‌بردند.

امروز نه این كه بخواهیم بگوییم به قدر شایستگیِ این منطقه - كه البته شایستگی این منطقه بیش از اینهاست - اما به قدر قابل توجهی این منطقه پیشرفت كرده است.

علاوه بر امكانات كشاورزی و دامداری، صنعت وارد این منطقه شده است؛ دو كارخانه‌ی بزرگ از كارخانه‌های مهم كشور در اینجاست، كارخانجات دیگری هم در اطراف و اكناف وجود دارد؛ كه این، پیشرفت استان و پیشرفت این منطقه و این شهرستان را نوید می‌دهد و ان‌شاءالله آینده‌ی بهتری از لحاظ مادی خواهد داشت.

مشكلاتی وجود دارد؛ هم در زمینه‌ی كشاورزی مشكلات وجود دارد، هم در زمینه‌ی كارخانجات؛ كه ان‌شاءالله باید با همت مسئولان، با توجهی كه این سفر موجب آن توجه است در میان مسئولان سطوح مختلف كشور، این مشكلات هم برطرف شود. یقیناً تلاش لازم در این زمینه وجود خواهد داشت.

در این منطقه، امید این كه تأسیسات دانشگاهی و مراكز علوم عالی دانشگاهی وجود داشته باشد، حتی تصور آن هم نمی‌شد. امروز بحمدالله مراكز دانشگاهی در اینجا هست؛ و من به شما عرض بكنم كه این مخصوص اسفراین هم نیست؛ در بسیاری از نقاط كشور كه گمان نمی‌رفت یك مركز علوم دانشگاهی در آنجا تأسیس شود، خوشبختانه دانشگاه‌های متعدد با فراگیریِ رشته‌های گوناگون به وجود آمده است؛ كه حالا من در عرایضی كه خواهم كرد، به این هم اشاره می‌كنم.

آنچه كه مهم است، توجه به مسائل اساسی كشور است، كه می‌تواند جهت‌گیری آحاد مردم را و در سطوح مختلف، مسئولان را مشخص كند؛ به ما بگوید كه ما به كدام طرف داریم حركت می‌كنیم، فردای ما چگونه است و امروز برای رسیدن به فردای بهتر چه باید بكنیم.

من دو مطلب را در سخنرانی بجنورد به مردم عزیزمان عرض كردم، كه اندكی درباره‌ی آن دو مطلب بحث می‌كنم و قدری مطلب را برای شما مردم عزیز این منطقه باز می‌كنم.

یك مطلب این بود كه عرض كردیم استان خراسان شمالی را با شاخصه‌ی شور و سرزندگی و نشاط شناخته‌ایم. از قدیم، همین خصوصیت را ما نسبت به این منطقه می‌شناختیم و مردم این منطقه كه امروز نام «خراسان شمالی» را بر آنها گذاشته‌اند، شناخته شده بودند به مردمانِ دارای شور و نشاط و سرزندگی و آمادگی‌های روحی و جسمی. خب، این خیلی سرمایه‌ی بزرگی است.

خمودی یك ملت، بزرگترین عامل عقب‌افتادگی آنهاست. شور و نشاط و سرزندگی در یك ملت، زمینه‌ی اصلی برای پیشرفت آنها در همه‌ی زمینه‌هاست. این شرط اصلی در اینجا هست.

دو سه نكته پیرامون مساله‌ی نشاط عمومی جوان‌ها باید عرض كنیم. نكته‌ی اول این است كه این شور و نشاط را باید حفظ كرد؛ نباید گذاشت و اجازه داد كه عوامل گوناگون و مؤثرات گوناگون، این شور و نشاط همگانی را ضعیف كند یا از بین ببرد.

مطمئناً یك نقطه‌ی مورد نظر دشمنان پیشرفت این كشور این است كه به ملت ما حالت خمودگی بدهند؛ یعنی همین شور و نشاط را خاموش كنند، این شعله را فروبنشانند.

نباید تسلیم این خواست مغرضانه و خصمانه‌ی دشمنان شد. این كه شما مشاهده می‌كنید صدها مركز رادیوئی و تلویزیونی، بعلاوه‌ی صدها مراكز گوناگون سایبری و محیط مجازی در نقاط مختلف دنیا دارند تلاش می‌كنند تا پیام یأس و ناامیدی را به اذهان ملت ما تلقین كنند، به خاطر همین است.

وقتی ناامیدی به وجود آمد، وقتی یأس وجود داشت، نشاط از بین میرود و شور و تحرك خاموش می‌شود.

یكی از اصلی‌ترین عوامل تبلیغات گوناگون امپراتوری خبری دنیا همین است كه جوانان ما را از تلاش و حركت - كه ناشی از شور و آرمان‌خواهی آنهاست - باز بدارد. ما در نقطه‌ی مقابل باید سعی كنیم این را نگه داریم. عقیده‌ی بنده این است كه بزرگداشت و زنده نگهداشتن نام سرداران و شهیدان و رزمندگان و آن جوانانی كه قبل از نسل كنونی - كه شما جوان‌ها باشید - وارد میدان شدند و در دشوارترین عرصه‌ها با شور و نشاط حضور پیدا كردند، می‌تواند بر شور و نشاط جوانان ما بیفزاید.

یكی از چیزهای اساسی‌ای كه امروز می‌تواند ضد این تحرك عمل كند و متأسفانه به وسیله‌ی باندهای مرموز توسعه داده می‌شود، مواد مخدر است. به اعتقاد بنده، خود جوان‌ها باید با همان شور و نشاطی كه اشاره كردیم، با مواد مخدر مبارزه كنند. آنها می‌خواهند جوان‌های ما را اسیر كنند؛ حالت تخدیرشدگی، بی‌تفاوتی و به‌ زمین‌ خوردگی را بر جوانان ما تحمیل كنند.

آن كه باید در مقابل این توطئه با استحكام بایستد، در درجه‌ی اول، خود جوان‌ها هستند. البته مسئولین دولتی مسئولیت دارند، دستگاه‌های ذی‌ربط مسئولیت دارند، اما هیچ عاملی به قدر عامل درونیِ مردم نمی‌تواند در مقابل این گونه انحراف‌ها بایستد و مقاومت كند. این یك نكته است.

قطعاً این حالت ایستادگی جوان‌های ما در این استان می‌تواند آنچه را كه باندهای مهلك و مضر دنبال می‌كنند، خنثی كند. این یك نكته در مورد این شور و نشاط. اولاً آن را باید نگه داشت و باید توجه كرد كه دشمن درصدد آن است كه این شعله‌ی نشاط و تحرك و سرزندگی را از جوان‌های ما سلب بكند. نكته‌ی دیگر این كه از همین روحیه باید برای مواجهه‌ی با آن مسئله‌ی مهم - یعنی آن خطر بزرگ مواد مخدر - استفاده كرد و با آن پدیده مبارزه كرد.

مطلب دومی كه در دیدار مردم بجنورد عرض كردیم و به اطلاع شما هم رسیده است، مسئله‌ی پیشرفت است. ما عرض كردیم كه هدف، پیشرفت است. پیشرفت به معنای تحرك دائمی است. اگر دقت كنیم، پیشرفت، هم راه و مسیر است، هم هدف است. ما می‌گوئیم هدف، پیشرفت است؛ در حالی كه پیشرفت یعنی حركت به جلو. چطور حركت به جلو می‌تواند هدف قرار بگیرد؟

توضیحش این است كه پیشرفت انسان هرگز متوقف نمی‌شود. یعنی خدای متعال انسان را آنچنان آفریده است كه حركت او به جلو در میدان‌های مختلف، هیچ وقت به حد یقف نمی‌رسد. به هر مرحله‌ای كه شما برسید - چه در مراحل مادی و چه معنوی - مطمئناً توقف در آن مرحله، برای انسان علاقه‌مند به پیشرفت، معنا ندارد. بنابراین پیشرفت، هم راه است، هم هدف است. باید دائم به حركت ادامه داد و پیش رفت.

ملت ایران این استعداد را دارد كه آنقدر پیشرفت كند كه بتواند در جهات گوناگون به عنوان یك الگوئی در دنیا خودش را نشان دهد. چرا ما به خودمان بدبین باشیم؟ چرا با نظر تحقیر به خودمان و ملت خودمان و آینده‌ی خودمان نگاه كنیم؟ دشمن میخواهد این را به ملت ما تلقین كند و در طول سالهای متمادی تلقین كرده است. اینجور باوراندند كه حتماً عنصر غربی پیشرو است و باید دنبال او حركت كرد؛ نه، یك روزی تاریخ ما به ما نشان میدهد كه قضیه بعكس بوده است. ما در دنیا پیشرو بودیم؛ پیشرو در علم بودیم، پیشرو در صنعت بودیم، پیشرو در تمدن‌سازی بودیم، پیشرو در فرهنگ بودیم؛ دیگران از ما یاد میگرفتند، می‌آموختند؛ چرا امروز همان طور نشود؟ همت جوانان ما و نگاه آنها به مقوله‌ی پیشرفت باید آنجور باشد كه ما آن آینده را در نظر بگیریم.

من چندی قبل به جوانهای دانشجو و نخبه این نكته را گفتم، باید همت شما این باشد كه در دنیا به وضعی برسیم كه اگر كسی بخواهد به تازه‌های علمی دست پیدا كند، مجبور باشد زبان فارسی یاد بگیرد. جوانان ما این آینده را به عنوان یك آینده‌ی حتمی و قطعی در نظر بگیرند، برای آن تلاش كنند، برای آن كار كنند. نخبگان ما، نخبگان سیاسی ما، نخبگان علمی و فرهنگی ما، با این نگاهِ به آینده حركت كنند، برنامه‌ریزی كنند و به هیچ حدی قانع نباشند. این مقوله‌ی پیشرفت است.

خب، پیشرفت شاخص‌هائی دارد. یكی از شاخص‌های پیشرفت یك ملت، عزت ملی و اعتمادبه‌نفس ملی است. ادعای من این است كه با لحاظ این شاخص، ملت ما پیشرفت زیادی كرده است. امروز ملت ما دارای اعتمادبه‌نفس در عرصه‌ی سیاست بین‌المللی است. اینكه شما ملاحظه می‌كنید مسئولان كشور در مواجهه‌ی با قضایای جهانی، با اعتمادبه‌نفسِ كامل حرف میزنند، ناشی از این است كه ملت ما احساس عزت و اعتمادبه‌نفس می‌كند. اسلام به ما این اعتمادبه‌نفس را داده است.

هر مقداری كه با اسلام و احكام قرآن و معارف قرآن آشناتر باشیم، این اعتمادبه‌نفس ملی بیشتر خواهد شد. مقوله‌ی عزت ملی و اعتمادبه‌نفس ملی، به طور كلی محسوس است. در عرصه‌های جهانی؛ چه در مسابقات علمیِ جهانی، چه در رقابتهای سیاسیِ جهانی، امروز ملت ایران حرف برای گفتن دارد. مسئولین كشور به اعتماد ایستادگی ملت، در عرصه‌های جهانی و صحنه‌های بین‌المللی می‌ایستند و كار خودشان را و حرف خودشان را پیش میبرند. این یك شاخص است.

یك شاخص دیگر برای پیشرفت، عدالت است. اگر كشوری در علم و فناوری و جلوه‌های گوناگون تمدن مادی پیشرفت كند، اما عدالت اجتماعی در آن نباشد، این به نظر ما و با منطق اسلام پیشرفت نیست.

امروز در بسیاری از كشورها علم پیشرفت كرده است، صنعت پیشرفت كرده است، شیوه‌های گوناگون زندگی پیشرفت كرده است، اما فاصله‌ی طبقاتی عمیق‌تر و شكاف طبقاتی بیشتر شده است؛ این پیشرفت نیست؛ این پیشرفتِ سطحی و ظاهری و بادكنكی است.

وقتی كه در یك كشوری، جمعیت معدودی بیشترین بهره‌ی مادی را از آن كشور می‌برند و در همان كشور، در خیابانها مردم از سرما و گرما می‌میرند، عدالت اینقدر نامفهوم و غیر عملی در آن كشور است.

در خبرهای جهانی می‌خوانیم كه در فصل تابستان در شهرهای ایالتهای مختلف آمریكا، افرادی از گرما می‌میرند! خب، چرا كسی از گرما بمیرد؟ این غیر از این است كه سرپناه ندارند، خانه ندارند، جا ندارند؟ آمریكا همان كشوری است كه ثروتمندترین آدمهای دنیا و گردن‌كلفت‌ترین شركتها و كارتلها و تراستهای دنیا در آن كشور هستند؛ بیشترین سود تجارتهای سلاح در آن كشور است؛ اما در كشوری كه آن ثروتهای افسانه‌ای وجود دارد، عده‌ای در تابستان از گرما، و در زمستان از سرما جان می‌دهند و می‌میرند! این معنایش عدم وجود عدالت است. حالا در فیلمهای سینمائی و ادعاهای افسانه‌ای و داستانی، شكلهائی از عدالت را نمایش بدهند؛ خب، این با واقعیت فاصله‌اش بسیار زیاد است.

در كشورهائی كه با شیوه‌ی اقتصادیِ سرمایه‌داری اداره میشوند و نام لیبرالیسم - آزادگرائی - را روی خودشان گذاشته‌اند، یك چنین بدبختی‌هائی وجود دارد؛ در آنجا واقعیت زندگی این است.

ما اگر بخواهیم پیشرفت كنیم، در درجه‌ی اول، یكی از شاخص‌های مهم، عدالت است. ادعای بنده این است كه ما در این زمینه پیشرفت كرده‌ایم؛ البته نه به قدری كه میخواهیم. اگر خودمان را با وضع قبل از انقلاب مقایسه كنیم، پیشرفت كرده‌ایم؛ اگر خودمان را با بسیاری از كشورهای دیگر كه با نظام‌های گوناگون زندگی میكنند، مقایسه كنیم، بله پیشرفت كرده‌ایم؛ اما اگر خودمان را مقایسه كنیم با آنچه كه اسلام به ما گفته است و از ما خواسته است، نه، ما هنوز خیلی فاصله داریم و باید تلاش كنیم. این تلاش به عهده‌ی كیست؟ این تلاش به عهده‌ی مسئولان و مردم - با هم - است.

بله، ما از لحاظ توزیع منابع عمومی به همه‌ی مناطق كشور، پیشرفت كرده‌ایم. یك روزی بود كه بیشترین منابع این كشور در مناطق مخصوصی كه تعلق خاصی داشت به قدرتمندان آن روز و به دربار آن روز، صرف میشد؛ بسیاری از استانها و شهرها هم از منابع عمومی كشور هیچ حظ و بهره‌ای نداشتند. قبل از انقلاب، یكی از استانهای بزرگ این كشور - كه البته نمیخواهم اسم بیاورم؛ قبلاً یك وقتی گفتم - پنج فرودگاه اختصاصی در پنج نقطه‌ی استان داشت، كه متعلق بود به وابستگان به دربار شاه؛ اما یك فرودگاه عمومی در آن استان وجود نداشت! یعنی مردم برای استفاده‌ی از فرودگاه و هواپیما و رفت‌وآمد هوائی، هیچ امكانی نداشتند؛ در حالی كه در همان استان، پنج فرودگاه برای اشخاص خاص وجود داشت؛ این بی‌عدالتی بود. امروز وقتی نگاه میكنیم، می‌بینیم از لحاظ خدمات، از لحاظ جاده‌سازی، از لحاظ ساختن بزرگراه‌ها و آزادراه‌ها و جاده‌های راحت، سرتاسر كشور برخوردارند. از لحاظ گسترش تحصیل علم، در سرتاسر كشور این امتیاز و این امكان وجود دارد. همان طور كه اشاره كردم، مناطق متعددی از كشور در آن روز، حتّی شهرها، از لحاظ دبیرستان در مضیقه بودند.

بنده در استان سیستان و بلوچستان تبعید بودم؛ اوضاع را آنجا می‌دیدم. از لحاظ دبیرستان، بسیاری از شهرهای آن استان در مضیقه بودند. یك مركز نیم‌بندِ ضعیفِ درجه‌ی سوم چهارمِ دانشگاهی در كل آن استان وجود داشت. امروز شما وقتی در آن استان و بقیه‌ی استانها نگاه كنید، می‌بینید در همه‌ی شهرها دانشگاه وجود دارد؛ یعنی امكان تحصیل. خب، این عدالت است. این معنایش این است كه امكان تحصیل علم توزیع شده است بین مناطق گوناگون كشور؛ امكانات مادی كشور، منابع مالی، علم توزیع شده است؛ این بسیار چیز خوبی است.

در گذشته، نخبگان شهرهای دوردست و كسانی كه دارای استعداد بودند، امكان بروز و ظهور نداشتند؛ امروز چرا، امكان بروز و ظهور دارند. در اسفراین و هر نقطه‌ی دیگری، وقتی انسان بااستعدادی حضور داشته باشد و بتواند نخبگیِ خودش را نشان دهد، دستگاه‌های گوناگون كشور از او استقبال میكنند، او را گرامی میدارند و از امكان او استفاده میكنند. در گذشته اینجور نبود. بنابراین نسبت به گذشته، مطمئناً این شاخص پیشرفت - كه شاخص عدالت است - برجسته است؛ اما نسبت به آنچه كه ما از اسلام فهمیدیم و شناختیم، نه، ما هنوز عقبیم؛ باید تلاش كنیم و كار كنیم.

آنچه كه من می‌خواهم از مجموع این عرایض برای شما مردم عزیز، بخصوص جوانهای عزیز - از زن و مرد و دختران و پسران - نتیجه بگیرم، این است كه كشور ما، ملت ما در یك عرصه‌ی رویاروئی بزرگی با موانع حضور دارد و در این عرصه‌ی رویاروئی، كشور احساس ضعف نمی‌كند.

ما احساس ناتوانی نمی‌كنیم؛ احساس قدرت و توانائی می‌كنیم؛ می‌دانیم كه با تلاش می‌توان همه‌ی این موانع را از بین برد. برخی از موانع، موانع طبیعی است؛ با این موانع طبیعی به شكلی باید برخورد كرد و با آنها زورآزمائی كرد. بعضی از موانع، موانع تحمیلی است، موانع سیاسی است، مشكلاتی است كه دشمنان پیشرفت این كشور در برابر راه این مردم به صورت مانع ایجاد می‌كنند؛ با اینها به شكل دیگری باید برخورد كرد.

در این عرصه‌ی رویاروئی و رزم انسانی و جنگ اراده‌ها، آنچه كه می‌تواند تعیین‌كننده باشد، عبارت است از تصمیم و اراده و بصیرت و روشن‌بینی شما مردم عزیز. وحدت ملت ایران، اتحاد كلمه‌ی مسئولان كشور، همكاری دستگاه‌های مختلف، وظیفه‌شناسی و مسئولیت‌شناسی آحاد مردم می‌تواند ما را به پیشرفت‌های بیشتری برساند؛ می‌تواند آن چهره‌ای را كه متناسب با این كشور و این ملت عزیز و بااستعداد است، برای ما به وجود بیاورد.

دشمنان ما برنامه‌ریزی می‌كنند؛ به خیال خودشان می‌خواهند در مقابل این ملت بزرگ و بااراده، مانع و رادع درست كنند تا این پیشرفت اتفاق نیفتد؛ اما مطمئن باشند و بدانند همچنان كه از روز اول انقلاب تا امروز تجربه كردیم، در آینده هم دشمنان ما در همه‌ی توطئه‌ها و مكرها و كیدهای خود شكست خواهند خورد.

سیاستمدارهای مختلفی در كشورهای معارض ما آمدند و رفتند - در آمریكا، در انگلیس، در برخی كشورهای دیگر - هركدام كه آمدند، با یك دل پركینه و پربغض نسبت به حركت اسلامی و انقلاب اسلامی و نظام جمهوری اسلامی آمدند؛ طراحی كردند، برنامه‌ریزی كردند؛ هرچه در توان و تلاش داشتند، انجام دادند؛ به خیال اینكه جمهوری اسلامی و ملت ایران را به زانو دربیاورند. آنها رفتند، بعضی حتّی نامشان هم فراموش شد؛ اما ملت ایران با سرافرازی و سربلندی بحمدالله در صحنه حاضر است و با اراده‌ی قوی‌تر و تصمیم راسخ‌تر از روز اول، راه خود را ادامه می‌دهد.

این نشان‌دهنده‌ی قوّت آینده‌ی نظام جمهوری اسلامی و این ملت بزرگی است كه این نظام را خواسته‌اند و از آن پشتیبانی كرده‌اند.

البته ما باید مغرور نشویم. من در كنار ذكر این حماسه‌ها، این را هم باید عرض كنم كه به خود مغرورشدن و غفلت‌كردن از كید و مكر دشمن، خطرات بزرگی دارد. نباید مغرور شد. بنده به مسئولین همیشه توصیه می‌كنم، می‌گویم قوی باشید، اما دشمن را هم ضعیف نینگارید. نباید از دشمن غفلت كرد. دشمن از راه‌های مختلف وارد می‌شود؛ یك روز صحبت تحریم است، یك روز صحبت تعرض نظامی است، یك روز صحبت جنگ نرم است، یك روز صحبت تهاجم فرهنگی و ناتوی فرهنگی است. دشمن از راه‌های مختلفی وارد می‌شود؛ باید هشیار بود.

این پیشرفتی كه عرض كردیم، این آینده‌ی روشنی كه ترسیم كردیم، این افق زیبا و شیوا و جذابی كه در مقابل ماست، فقط در صورتی قابل تحقق است كه ما هشیار باشیم، بیدار باشیم، متوجه باشیم، دچار غفلت نشویم، خیال نكنیم كه حالا همه چیز روبه‌راه است؛ با خیال راحت فقط مشغول كارهای شخصی خودمان باشیم، از نگاه به آینده‌ی كشور غفلت كنیم.

یكی از خصوصیاتی كه در مورد اسفراین نظر بنده را جلب كرد، شركت بالای این مردم عزیز در انتخابات‌های گوناگون است؛ این خیلی مهم است.

استان خراسان شمالی یكی از رتبه‌های بالای شركت در انتخابات را دارد؛ آن وقت در استان خراسان شمالی، شهر اول در این منطقه، اسفراین است. حضور در انتخابات، آگاهی است؛ بصیرت است. حضور در پای صندوق رأی، یك كاری از سر بیكاری نیست؛ یك عمل است؛ یك عمل صالح است. من حالا در باب انتخابات ان‌شاءالله در این سفر، در دیدارهای دیگری كه با مردم خواهم داشت، عرایضی عرض خواهم كرد - وارد آن مقوله نمی‌شوم - اما خود اینكه یك مردمی، یك مجموعه‌ای در یك شهر، در یك استان و در كل كشور نسبت به آینده احساس وظیفه كند، نسبت به مدیریت كشور احساس وظیفه كند و بخواهد در آن دخالت كند و ورود در صحنه پیدا كند، چیز ارزشمندی است؛ این ضد آن غفلتی است كه دشمن می‌خواهد بر ما تحمیل كند.

این روحیه را باید حفظ كرد؛ روحیه‌ی حضور را، روحیه‌ی شركت را، روحیه‌ی همكاری و تعاون را، به مناسبت مسائل اقتصاد، روحیه‌ی مصرف داخلی را؛ كه این هم یكی از مقولات مهمی است كه در اینجا وارد آن مقوله نمی‌شوم.

اما یك جمله عرض بكنم. ما بر روی تولید داخلی تكیه كردیم؛ هم در اول امسال و در شعار سال، هم در صحبت‌هائی كه در طول این چند ماه از اول سال انجام گرفته. خب، تولید داخلی احتیاج دارد به مصرف داخلی؛ این به عهده‌ی مردم است. مصرف خودمان را باید از تولیدات خودمان انتخاب كنیم. اینكه كسانی همه‌اش دنبال ماركها و برندهای خارجی و اسم‌های خارجی باشند، خطاست؛ فرونشاندن یك هوس شخصی است، اما ضربه‌زدن به یك كار عمومی و اصلی است.

مصرف داخلی، تولید داخلی را افزایش می‌دهد؛ تولید داخلی كه افزایش پیدا كرد، همین مشكلاتی كه آقای امام جمعه‌ی محترم گفتند، برطرف می‌شود؛ بیكاری برطرف می‌شود. تولید كه رونق بگیرد، یعنی تورم كم بشود، گرانی كم بشود، اشتغال افزایش پیدا كند؛ اینها همه به هم متصل است. یك سر این قضیه دست ما مردم است، كه مصرف خودمان را چگونه انتخاب كنیم.

به هر حال وظائف زیاد است، اما توفیقات الهی هم بسیار زیاد است. خدای متعال ان‌شاءالله این توفیقات و این تفضلی را كه بر ملت ایران داشته است، همچنان بر این ملت ادامه خواهد داد. ان‌شاءالله مشمول الطاف الهی و مشمول ادعیه‌ی زاكیه‌ی حضرت بقیةالله (ارواحنا فداه) باشید.

من مجدداً از شما مردم عزیز اسفراین به خاطر این حضور گرم و صمیمی و پرشورتان تشكر می‌كنم؛ به خاطر حضور گرمتان در همه‌ی مراسم انقلاب و مسائل مهم مربوط به كشور، تشكر و قدردانی می‌كنم و نسبت به شهدای عزیزتان، بزرگانتان، گذشتگانتان عرض ارادت و اخلاص دارم و امیدوارم خدای متعال رحمت و تفضل خودش را بر همه‌ی شما نازل كند.

والسّلام علیكم و رحمةالله و بركاته‌

سیام**2023**1478






نوع مطلب :
برچسب ها :





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
تماس با ما چاپ این صفحه Online User مشاهده سطح انرژی امروز شما با علم بیوریتم تبادل لینک - تبادل لینک رایگان پارس سی ام اس - مرکز دانلود الحاقات فارسی تبادل لینک رایگان - تبادل لینک لینکدونی رایگان وب سایت محبوب من - شرح کوتاهی درباره وب سایت من. سایت افزایش آمار و رتبه آلکسا - افزایش رتبه آلکسا,افزایش بازدید,افزایش ترافیک,رتبه بندی رایگان, بالاترین آموزش کسب درآمد - کسب در آمد کار در منزل درآمد اینترنتی
 
 
بالای صفحه
 
ParsHit